-1-

ผมเคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่งบอกไว้ว่า

"หากเราไม่ยอมเผชิญหน้าและข้ามผ่านสิ่งที่เราติดขัดอยู่

เราจะจมและติดขัดกับมันตลอดไป"

 

ผมคิดว่าหลายๆ คนคงเคยมีประสบการณ์บางอย่างในชีวิต

ที่สะท้อนคำกล่าวข้างต้น

บางคนอาจจะเกลียดกลัว "ภาษาอังกฤษ"

แม้โตขึ้นมาจะประสบความสำเร็จในการเรียนหรือการทำงาน

แต่เขาก็ยังจะพบในชีวิตก็ต้องเผชิญหน้ากับภาษาอังกฤษอยู่ตลอดเวลา

และอุปสรรคในความก้าวหน้าทางการงานและชีวิต

ก็ดูจะมีภาษาอังกฤษนี่เองเป็นตัวขวางกั้น

จนกว่าที่เขาจะต้องเผชิญหน้า เรียนรู้ เอาชนะ และข้ามผ่านไปได้

เขาถึงจะก้าวเดินหน้าไปอีกขั้นหนึ่งได้

 

บางคนอาจจะไม่ใช่ "ภาษาอังกฤษ" หรือ "คณิตศาสตร์" หรือ "คอมพิวเตอร์"

สิ่งนั้นอาจจะอยู่ในรูปของ

"นิสัยผัดวันประกันพรุ่ง"

"การตื่นสาย"

"การผิดนัด"

"การไม่กล้าสัมพันธ์กับผู้อื่น"

"ความกลัว"

"ความยโสโอหัง"

"ทัศนคติในแง่ลบ"

"ความอิจฉา ริษยา"

"การไม่กล้าจะก้าวเดินต่อ"

"ความขาดความเชื่อมั่น"

"ความดื้อ"

"การไม่ยอมเปลี่ยนแปลงปรับปรุงตนเอง"

หรืออะไรต่างๆ อีกมากมาย

 

-2-

โดยส่วนตัวผม ก็คงมีอุปสรรคที่ยังข้ามไม่พ้นเหมือนคนอื่นๆ

ยกตัวอย่างอย่างหนึ่งก็คือความรู้ด้านกฎหมาย

สมัยผมเป็นเด็กนั้น พ่อของผมเรียนต่อเพิ่มเติมทางนักกฎหมาย

เวลาพ่อต้องไปสอบกฎหมาย พ่อมักให้ผมถือหนังสือกฎหมาย

แล้วให้ผมช่วยตรวจสอบว่า พ่อได้ท่องหรือสรุปใจความสำคัญของมาตราต่างๆ

ตามที่เขียนในหนังสือได้หรือไม่

มันไม่ใช่ความทรงจำที่ทรมานอะไร เป็นสิ่งที่ผมมีความสุข

ที่ได้ทำสิ่งที่ผู้ใหญ่ก็ทำกัน และทำให้รู้ว่าผมมีประโยชน์ต่อคุณพ่อ

อย่างไรก็ตาม เนื้อหาในกฎหมาย

ไม่ดึงดูดเด็กที่ชอบวิทยาศาสตร์และเป็นหนอนนิยายอย่างผมเลย

ชั้นหนังสือในบ้านของพ่อเต็มไปด้วยหนังสือกฎหมาย

มันทวีจำนวนมากขึ้นๆ จนเต็มพื้นที่ของชั้นหนังสือ

ผมหยิบมาอ่านก็มักจะพบว่าความโหดร้ายของคดีความ

เห็นด้านมืดมากมายของมนุษย์ตีแพร่อยู่ตามรูปคดีและฎีกาต่างๆ

ผมตัดสินใจได้ตั้งแต่เด็กว่าผมจะไม่มีวันเรียนกฎหมาย

....

หลังจากจบการศึกษาออกมาทำงาน

งานชิ้นไหนๆ ที่ผมทำ

ก็จะต้องมีองค์ประกอบส่วนหนึ่งเป็นเรื่องของกฎหมายจนได้

ผมจำเป็นต้องอ่านกฎหมายต่างๆ เอง

ทั้งกฎหมายไทยและกฎหมายระหว่างประเทศ

เป็นความยากลำบากที่ต่อเนื่องมาตลอด

บางงานต้องไปเสนอผลงานต่อสำนักงานกฤษฏีกา

ซึ่งเต็มไปด้วยนักกฎหมายชั้นยอด

บางงาน ผมรู้สึกว่าผลงานจะเป็นประโยชน์ต่อสังคมวงกว้างกว่านี้

หากผมเข้าใจกฎหมายลึกซึ้งกว่าที่เป็นอยู่

นั่นทำให้ที่สุดผมก็ยอมแพ้

กลับเข้าไปลงทะเบียนเรียนกฎหมาย

(โดยหนีบเอาหญิงสาวข้างกายไปเรียนด้วย )

ผลปรากฏว่า

กฎหมายสนุกกว่าที่ผมคิดไว้มาก

แม้บางอย่างจะมีข้อให้โต้แย้ง ไม่เห็นด้วยอยู่บ้าง

แต่หลายๆ อย่างก็ทำให้คิดโยงใยได้อย่างมหัศจรรย์

ตอนนี้

ผมยังไม่ได้ข้ามผ่านในด้านเนื้อหาสาระของกฎหมายอย่างสมบูรณ์

คาดว่าปีหน้าจะเรียนจบ

แต่ผมดีใจกับตัวเองที่ข้ามผ่านความไม่ชอบกฎหมายไปเสียแล้ว

และทุกวันนี้ ที่ทำงานในส่วนที่ต้องใช้ความรู้ด้านนิติศาสตร์

ก็ทำให้ผมสนุกและไม่เป็นอุปสรรคต่อชีวิตต่อไป

 

-3-

"หากเราไม่ยอมเผชิญหน้าและข้ามผ่านสิ่งที่เราติดขัดอยู่

เราจะจมและติดขัดกับมันตลอดไป"

ก้าวข้ามสิ่งหนึ่งได้ ก็คงมีอีกหลายๆ สิ่งให้ก้าวข้ามต่อไป

หากเราติดขัดอะไรในชีวิตอยู่บ่อยๆ

ก็ลองสังเกตดูครับ โดยเฉพาะคนที่ยังเด็กหรือยังหนุ่มสาว

เรามีโอกาสพัฒนาในทุกๆ ด้านอีกเยอะมากครับ

 

 

edit @ 6 Jun 2008 12:06:46 by หมีพูห์ JJ

edit @ 6 Jun 2008 12:10:35 by หมีพูห์ JJ

Comment

Comment:

Tweet

ที่หายไปนาน .. ที่แท้ แอบหนีไปเรียนหนังสือนี่เอง

big smile

#4 By ┢┦aΡpy ......('-⌒) on 2008-06-06 23:24

ยังมีหลายอย่างที่ติดขัดอยู่เหมือนกันค่ะ
มาก้าวผ่านด้วยกันนะคะ

^.^

#3 By ~ C r e a m ~ on 2008-06-06 13:44

ก็ช่าย บางทีก็นึกกลัว เลยไม่ยอมเปลี่ยนแปลง
แต่ก่อนไม่ชอบ พอทำแล้วก็รู้สึกนี่แหล่ะใช่เลยopen-mounthed smile

#2 By byrita (202.142.201.11) on 2008-06-06 12:36

Hot!
การจะทำอะไรให้ดีซักอย่าง
ต้อง ไม่กลัว และกล้าชนกับมัน

บางทีผมก็ฝึกอยู่กับสิ่งที่เราไม่ชอบเหมือนกันนะ

#1 By cvane on 2008-06-06 12:14